เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 8 ไม่แย่งไม่ชิงยังจะเรียกวิถีมารได้อีกหรือ?
ฟึ่บ!
ชั่วพริบตา สายฟ้าสีแดงชาดสายหนึ่งก็พุ่งออกจากปลายนิ้วของเด็กหนุ่ม นั่นคือวิชาคำสาปมรณะอย่างไม่ต้องสงสัย นับเป็นวิชาสังหารชั้นยอด ว่ากันว่าคล้ายคลึงกับจุดสูงสุดแห่งขีดขั้นในตำนาน
อัสนีเทพสีแดงชาดที่วิชาคำสาปมรณะเรียกออกมานั้นไร้พ่ายในระดับเดียวกัน หากไม่มีวิชาอาคมหรืออภิญญาขั้นสูงกว่า ต่อให้เป็นขอบเขตก่อจิตทารกระยะสูงสุดก็ต้องโดนปลิดชีพในครั้งเดียว!
“พรวด!”
เฟิ่งเซียวสีหน้าย่ำแย่ แม้นางจะเป็นผู้ทรงฤทธิ์ขั้นรวมกาย ทว่าก่อนหน้านี้ก็บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว ซ้ำยังถูกค่ายกลที่กู้เยวียนวางไว้จำกัดพลังอีก ตอนนี้จึงไม่อาจเค้นเรี่ยวแรงออกมาได้เลย
วิชาคำสาปมรณะทะลวงผ่านหน้าอกของนาง แขนขวาของนางก็ถูกเด็กหนุ่มชุดดำฉีกกระชากทิ้งไป กลิ่นคาวเลือดจึงคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง
“ข้ายอมศิโรราบแล้ว ไว้ชีวิตข้าเถอะ”