ตอนที่ 3 พวกเจ้าไม่ได้สำนึกผิด แต่กลัวตายต่างหาก

ตอนที่ 3 พวกเจ้าไม่ได้สำนึกผิด แต่กลัวตายต่างหาก

“เจ้า... เจ้ากู่ไม่กลับแล้วจริงๆ เป็นอาจารย์เองที่จะจับเจ้า!”

“รีบยอมจำนนซะ อาจารย์จะไว้ร่างเจ้าให้ครบสามสิบสอง!”

หลิ่วหรูเยียนโกรธจนหน้าอกกระเพื่อม รีบร้อนจนกระทืบเท้า ทั้งเกลียดทั้งแค้น สีหน้ายังเจือความไม่อยากเชื่อและความผิดหวัง

ส่วนผู้อาวุโสอีกสี่คนที่เหลือต่างลงมือพร้อมกัน “ทุกท่าน รีบสังหารมารร้ายตนนี้เสีย!”

ยอดฝีมือขอบเขตคืนสูญทั้งห้าคนซัดตำหนักแห่งนี้จนแหลกละเอียด แล้วพุ่งตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าภายนอกในพริบตา

เวลานี้ข้างนอกมีสายฟ้าฟาดกระหน่ำระหว่างฟ้าดิน เมฆดำทะมึนน่าสะพรึงกลัววูบวาบ ดูพิลึกพิลั่นอย่างยิ่ง ทำให้เหล่าศิษย์สำนักกระบี่สวรรค์นับไม่ถ้วนรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ราวกับมีขุนเขาลูกใหญ่กดทับหัวใจไว้

“เหอะ ไปตายให้หมด”