กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ทันทีที่รถของเย่หมิงท่ามาถึงหน้าบ้านและเธอลงจากรถ พ่อฉินที่อยู่บ้านข้าง ๆ ก็เดินออกมา
พอเห็นเย่หมิงท่ากลับมา เขาก็ถามว่า “เป็นยังไงบ้าง?”
“พ้นขีดอันตรายแล้ว” เย่หมิงท่าตอบ
พ่อฉินได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที
“อย่างนั้นก็ดี!”
จากนั้นสายตาของเขาก็มองไปทางจัวถงที่เพิ่งลงจากรถ “เสี่ยวจัว คืนนี้พักผ่อนเร็วหน่อย พรุ่งนี้ให้ป้าหลิวซื้อของบำรุงเลือดมาเพิ่มด้วย”
จัวถงรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เรื่องของเธอเป็นแค่เรื่องเล็กนิดเดียวแท้ ๆ ทำไมทุกคนถึงทำเหมือนเป็นเรื่องใหญ่โตกันไปหมด
“ไม่ต้องหรอก ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ”