กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ทางด้านโจวเหิงเห็นน้องชายดึงแม่ของเขาออกไป
เขารีบพูดปลอบแม่ฉินว่า “ป้าใหญ่ อย่าถือสาแม่ผมเลย คุณก็รู้ว่าแม่เป็นคนพูดจาไม่ยั้งปากอยู่แล้ว ความรู้ของแม่ก็มีอยู่เท่านั้นเอง เพราะงั้นอย่าโกรธเลย”
แม่ฉินรู้ดีอยู่แล้วว่าอู๋ลี่อวิ๋นเป็นคนแบบไหน
ปากเสีย ๆ นั่นตลอดหลายปีมานี้ไม่เคยเหน็บแนมเธอน้อยลงเลย
เพราะอย่างนั้นเธอจึงไม่ได้โกรธจริง
“เอาละ เอาตามนี้ พวกเธอตั้งใจทำงานให้ดีก็พอ ฉันไปละ”
พูดจบ เธอก็เดินจากไปทันที
“ป้าใหญ่ ผมไปส่ง”
แม่ฉินปฏิเสธ “ไม่ต้อง”
แต่โจวเหิงยังคงไปส่งเธอถึงประตูใหญ่ หลังจากมองส่งเธอจากไปแล้วจึงหันกลับมา