กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
อู๋ลี่อวิ๋นไม่อยากให้ยืมเลยจริง ๆ
ถึงอย่างไร เงินก้อนนี้ให้ไปก็ไม่ต่างอะไรจากเอาซาลาเปาเนื้อโยนให้หมากิน มีแต่ไปไม่มีวันกลับ
แต่ถ้าแม้แต่สองร้อยหยวนนี้ยังไม่ให้ยืม ก็คงไม่ได้
เธอต้องถูกคนในบ้านนินทาลับหลังแน่นอน
เมื่อเห็นสายตาเคียดแค้นของพี่สะใภ้ใหญ่ที่จ้องมองมา อู๋ลี่อวิ๋นก็กัดฟันพูดว่า “ได้ ฉันให้คุณยืม”
เธอจงใจเน้นคำว่า ‘ให้ยืม’ เป็นพิเศษ
แม้จะไม่ได้หวังว่าจะได้เงินคืน แต่ถ้าอีกฝ่ายคืนให้ขึ้นมาล่ะ?
เงินนั่นไม่ใช่แค่สิบกว่าหยวนหรือไม่กี่เหมา
เธอกลับเข้าไปในห้องแล้วหยิบเงินสองร้อยหยวนออกมา
“นี่คือเงินทั้งหมดที่บ้านฉันมี พี่สะใภ้ใหญ่เอาไปใช้แก้ขัดก่อน”