กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
คำพูดของเจียงจี่ทำให้สีหน้าของสวีลี่แข็งค้างไปชั่วขณะ
“ขะ...ขอโทษ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นเมื่อกี้”
แต่เจียงจี่เห็นได้ชัดว่าไม่คิดไว้หน้าสวีลี่เลย
“คุณจะหมายความอย่างไรก็ช่าง แต่ก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว ความคิดอย่าล้าหลังเหมือนผ้าพันเท้าแบบนั้นสิ หรือว่านักศึกษาชายในห้องจะเข้าใกล้พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้กับนักศึกษาหญิงไม่ได้?”
ขอบตาของสวีลี่แดงก่ำขึ้นมาทันที
“ขอโทษ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น”
นักศึกษาคนอื่นเห็นท่าทางเหมือนกำลังจะร้องไห้ของเธอ ก็รู้สึกว่าเจียงจี่รุกไล่สวีลี่เกินไปหน่อย
เด็กสาวคนนี้ก็แค่เป็นห่วงมากเกินไปเท่านั้น
ทำไมถึงลากเรื่องผ้าพันเท้าออกมาด้วย?