กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
แม่ฉินถูกคำพูดของเขาอุดจนพูดไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่
ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโกรธจัดหรือเพราะอะไรกันแน่
ผ่านไปครู่ใหญ่ เธอถึงได้หาเสียงของตัวเองเจอ “เธอตายไปแล้ว คุณยังจะเอายังไงอีก?”
ฉินจ้ง: …?
ในหัวของเขามีเพียงคำเดียว นั่นคือ ดื้อรั้นจนไร้ทางเยียวยา เธอหมดทางรักษาแล้ว!
“ฉินจ้ง ฉันรู้ว่าเธอทำเรื่องผิดไว้มากมาย และรู้ด้วยว่าเธอสร้างความเสียหายให้ตระกูลฉินอย่างมาก แต่เธอเป็นเด็กที่ฉันเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเล็ก ฉันรู้ว่าพวกคุณคงเข้าใจได้ยาก แต่ฉันเลี้ยงเธอเหมือนลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองมาตลอด”
“มีแม่คนไหนบ้างที่ไม่สงสารลูกสาว? แล้วมีแม่คนไหนบ้างที่ไม่ให้อภัยลูกสาวของตัวเอง?”
“ฉัน…”