กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
แบบนั้นก็ไม่ถูกจับได้คาหนังคาเขาหรือไง
ดังนั้นเย่หมิงเหม่ยจึงหาที่นั่งซึ่งอยู่นอกจุดอับสายตา แล้วนั่งรอรถไฟเข้าสถานีอย่างเงียบ ๆ
เธอเองก็แอบภาวนาอยู่ในใจ ขอให้แม่ยังไม่พบว่าเงินในกล่องเหล็กหายไปเร็วเกินไป
อย่างน้อยก็ต้องรอจนเธอขึ้นรถไฟไปแล้ว
ทางด้านเย่หมิงเหม่ยกำลังภาวนาเงียบ ๆ ส่วนเย่หมิงเหมยที่กลับถึงตระกูลฝางก็โกรธจนแทบกระอัก
ดวงตาของเธอมืดหม่น เต็มไปด้วยปราณอำมหิตเข้มข้น
นังสารเลวนั่นกล้าดียังไงมาข่มขู่เธอ
ทางด้านแม่ฝางส่งเสียงร้องโอดโอย ไม่สิ เธอพูดไม่ได้ ทำได้เพียงเปล่งเสียงพยางค์เดียวออกมา
เดิมทีเย่หมิงเหมยก็หงุดหงิดจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว พอได้ยินเสียงนี้ ไฟโทสะของเธอก็ยิ่งลุกโชน