กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
แม่ฉินปัดมือที่ลูกชายคนโตยื่นมาประคอง
“ไม่ต้องประคอง ฉันเดินเองได้”
จากนั้นก็เดินลากเท้าหนักอึ้งกลับห้องของตัวเอง
เจียงเหวินมองประตูห้องที่ปิดลงแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ “แม่ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
ฉินอี้ขมวดคิ้ว “น่าจะไม่เป็นไร”
จากนั้นก็ถอนหายใจ “บางทีแม่อาจยังปล่อยวางเรื่องที่หย่าร้างกับพ่อไม่ได้”
เจียงเหวิน: …...?
แม้เสียงพูดของทั้งสองคนจะเบามาก แต่แม่ฉินที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังได้ยิน
บนใบหน้าที่หมดอาลัยตายอยากของเธอ มีหยดน้ำตาไหลผ่านหนึ่งหยด
…...