ตอนที่ 182 ตกตะลึง

“ใช่!” ฉินจ้งพยักหน้า

ในเมื่อมาถึงสถานีแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องโกหก

“อา ช่างบังเอิญจริง ๆ! พวกคุณกำลังจะไปหน่วยทหารหรือ?” ทั้งสองรู้ว่าฉินจ้งเป็นทหาร

ที่จริงไม่ต้องถาม แค่เดาก็พอจะคาดเดาออกแล้ว

อย่างไรเสีย กลิ่นอายของทหารที่แผ่ออกมาจากตัวเขาก็ชัดเจนขนาดนั้น ขอเพียงไม่ตาบอด ย่อมมองออกได้

ฉินจ้งพยักหน้าอีกครั้ง “ใช่ พวกเรากลับหน่วยทหาร”

“พี่ฉิน ได้ยินว่าสถาบันวิจัยของเราอยู่ใกล้หน่วยทหารของพี่มาก คราวหน้าถ้ามีเวลา พวกผมจะไปหาพี่ที่หน่วยทหาร”

ฉินจ้งพยักหน้า “ได้”

เมื่อเห็นว่าเวลาเหลือน้อย ทั้งสองจึงไม่พูดคุยต่อ

“พี่ฉิน ไว้มีเวลาพวกผมจะไปหาพี่ที่หน่วยทหาร ถ้าอย่างนั้นพวกผมลงรถก่อน”