กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
รู้จักให้เงินเธอแล้ว ไม่เหมือนลูกชายคนโตที่ยึดเงินของเธอไปจนหมด
“ฉัน ที่จริงฉันก็ไม่ค่อยมีอะไรต้องใช้เงินหรอก”
เธอคิดว่าตัวเองควรพูดเกรงใจสักหน่อย
แต่สายตาก็ยังอดมองมือลูกชายคนเล็กที่กำลังล้วงกระเป๋าไม่ได้
ฉินจ้งไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง “แม่ แม่คิดแบบนั้นได้ยังไง? แม่อยู่กับพี่ชายคนโตและพี่สะใภ้ใหญ่ ไม่ช่วยแบ่งเบาภาระพวกเขาหน่อยเหรอ?”
จากนั้นเขาล้วงกระเป๋าอยู่ตั้งนาน แต่กลับหยิบสมุดออกมาเล่มหนึ่ง
“ผมช่วยรวบรวมให้แม่แล้ว น้าสะใภ้ตระกูลโจวหลายคนยืมเงินแม่ไปไม่น้อย ยืมแล้วก็ต้องคืน เงินของใครก็ไม่ได้ปลิวมาตามลม”