ตอนที่ 177 เป็นแม่ที่อ่อนแอเสียจริง (2)

ฉินอี้หมดความอดทนแล้ว

โจวเยี่ยนมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

ไม่คิดเลยว่าหลานชายของเธอจะใจร้ายถึงเพียงนี้ ถึงกับคิดจะทำลายงานของลูกชายเธอ

“นาย นาย จื้อเฉิงเป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องของนายนะ”

“ถ้าคุณไม่อยากให้ผมทำแบบนี้ ก็ออกไปเดี๋ยวนี้”

โจวเยี่ยนสบเข้ากับดวงตาดำมืดของฉินอี้ จู่ ๆ เธอก็สั่นสะท้าน

“ไปก็ไป”

จากนั้นเธอก็หันหลังเดินออกไป

เกือบชนเข้ากับเจียงเหวินที่กำลังอุ้มของเดินเข้ามา

โจวเยี่ยนจ้องเจียงเหวินอย่างเกลียดชัง ก่อนเดินออกจากลานบ้านด้วยใบหน้าบึ้งตึง