กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ฉินจ้งพูดตรง ๆ ว่า “อย่ามามองผมเลย ถ้ามีเวลาขนาดนี้ พวกคุณไปสำนักกิจการพลเรือนเพื่อกอบกู้สถานการณ์เองได้”
จากนั้นเขาก็ดึงมือเย่หมิงท่าแล้วเดินออกไปทันที
น้าสะใภ้ใหญ่: …?
คนอื่น ๆ ในตระกูลโจว: …?
“พวกเขาเป็นอะไรไป?” น้าสะใภ้ใหญ่ไม่เข้าใจกับพฤติกรรมนี้อย่างมาก
มีที่ไหนกันที่ลูกชายจะยืนมองพ่อแม่หย่าร้างกันจริง ๆ
ถ้าเป็นลูกชายบ้านอื่น ต่อให้เรื่องใหญ่แค่ไหน ก็คงต้องพยายามสุดชีวิตเพื่อห้ามไม่ให้เกิดขึ้นไม่ใช่หรือ?
น้าสะใภ้รองแค่นหัวเราะ “จะเป็นอะไรไปได้อีก? ก็ถูกนังสารเลวแซ่เย่คนนั้นหลอกกันหมดน่ะสิ เมื่อกี้คุณยังไม่เห็น นังสารเลวนั่นร้ายกาจมาก มันตบฉัน”