เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ดวงตาของลุงใหญ่โจวเต็มไปด้วยความผิดหวัง
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “โจวเจิน คุณอายุเกือบห้าสิบแล้ว ยังมีสมองอยู่หรือเปล่า มีบางเรื่องที่คุณจะพูดส่งเดชได้หรือ?”
“อีกอย่าง ผู้หญิงแซ่เฉียวนั่นทั้งใจคอโหดเหี้ยม คุณจะมัวเป็นห่วงคนเนรคุณคนนั้นทำไม? สิ่งที่คุณควรคิดมากที่สุดตอนนี้คือจะพูดกับน้องเขยดี ๆ อย่างไร”
ผู้ชายคนไหนจะทนได้ หากภรรยาของตัวเองเป็นคนร้ายที่มีส่วนทำให้พ่อแม่ต้องตาย?
แม่ฉินตกตะลึงอย่างมาก ทั้งร่างแข็งค้างไป
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นพี่ชายคนโตพูดกับเธอด้วยถ้อยคำรุนแรงขนาดนี้ และยังแสดงสีหน้าเคร่งเครียดเช่นนี้
น้าสะใภ้ใหญ่เองก็ได้สติกลับมา เธอก็รู้สึกว่าน้องสาวสามีคนนี้ไร้สมองจริง ๆ
ก็ไม่ใช่เด็กสาวเสียหน่อย ทำไมถึงไร้เดียงสาขนาดนี้?
เป็นอย่างที่คิด พอใช้ชีวิตสุขสบายจนเคยตัว สมองก็พลอยหายไปด้วย