กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
“ภรรยา อรุณสวัสดิ์!”
เย่หมิงท่าได้ยินเสียงของเขาที่ฟังดูทุ้มต่ำเล็กน้อย ร่างกายก็แข็งทื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เธอตอบกลับไปตามสัญชาตญาณว่า “อรุณสวัสดิ์!”
ถ้าอย่างนั้น ทำไมเขาถึงยังไม่ลุกจากเตียง?
ปกติเขาไม่ใช่คนที่ตื่นเช้าที่สุดหรอกหรือ?
เย่หมิงท่าที่สมองยังมึนงงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า เขาบาดเจ็บอยู่นี่นา จะตื่นเช้าไปทำไม?
“ฉันเผลอไปโดนแผลคุณหรือเปล่า?”
“ไม่โดน แน่นอนว่าไม่โดน” ฉินจ้งตอบอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ
เย่หมิงท่ามองเขาอย่างเคลือบแคลง อยากจับพิรุธบางอย่างจากสีหน้าของเขา แต่ผลคือใบหน้าของเขาอยู่ใกล้เกินไป จนเธอสัมผัสได้ว่าใบหน้านั้น ผิวดีเกินไปแล้ว