กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ฉินจ้งพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า “พี่สะใภ้ เรื่องนั้นเธอไม่รู้ความจริงจริง ๆ แค่ฝากข้อความยังพูดให้ชัดเจนไม่ได้เลย จะบอกว่าพวกเราไล่เธอออกไปได้ยังไง ผมแค่บอกว่าไม่จำเป็น”
จากนั้นเขาก็หันไปหาผู้หญิงที่ชื่ออะไรสักอย่างว่าเฉียนเหมี่ยว
“ก่อนหน้านี้ผมพูดหรือเปล่าว่าไม่ต้อง ไม่จำเป็น”
เฉียนเสี่ยวเหมี่ยวไม่คิดว่าเขาจะถามเธอตรง ๆ จึงอึ้งไปสองวินาที ก่อนพยักหน้า “อ่า ใช่”
ฉินจ้งมองเฉียนชุ่ยฮวาตรง ๆ “พี่สะใภ้ เห็นไหม เรื่องไล่ออกไปนี่พูดส่งเดชไม่ได้”
เฉียนชุ่ยฮวายิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “อาจเป็นฉันที่ฟังผิด”
“จริงสิ ไข่พวกนี้คุณต้องรับไว้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นติงที่บ้านฉันต้องบ่นฉันแน่”