0302

⬢⬢⬢

ตอนที่ 302 ความรู้สึกดีของเสิ่นซือฉิง

“แต่ถ้าฉันไม่ไป ก็จะทำให้คนบริสุทธิ์จำนวนมากต้องเดือดร้อนไปด้วย!”

ลู่ผิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

“แต่คนธรรมดาเหล่านั้นเกี่ยวอะไรกับคุณกันล่ะ?”

เสิ่นซือฉิงไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของลู่ผิงนัก

“ไม่เกี่ยวก็จริงอยู่ แต่พวกเขาก็ต่างมีครอบครัว เบื้องหลังของพวกเขาก็ล้วนมีคนที่รัก ถ้าต้องมาทำให้พวกเขาต้องเจ็บปวดและสูญเสียสิ่งเหล่านี้ไปเพราะฉัน ในใจฉันคงรู้สึกผิดไม่น้อย ฉันไม่ได้เรียกร้องให้ตัวเองต้องเป็นวีรบุรุษที่ไปช่วยทุกคนหรอกนะ แต่ฉันแค่ขอเพียงให้ไม่ต้องละอายแก่ใจก็พอ!”

ลู่ผิงมองไปที่เสิ่นซือฉิงแล้วกล่าวอย่างเรียบเฉย

“ไม่ต้องละอายแก่ใจ?”