0183

⬢⬢⬢

ตอนที่ 183 พ่อของลู่ผิง

เว่ยหงหลิงหัวเราะแล้วพูดว่า “เจ้าลูกหมาเป็นชื่อเล่นของเจ้าหมอนี่นั่นแหละ อย่าเห็นว่าตอนนี้ข้างนอกมันแต่งตัวดูดีดูเป็นผู้เป็นคน แต่ความจริงแล้วมันก็แค่เจ้าลูกหมาตัวหนึ่งเท่านั้น!”

“เจ้าลูกหมา ฮ่าฮ่า!”

จ้าวซีหนานได้ยินแล้วก็ขำไม่หยุด

ทว่าสายตาคาดโทษของลู่ผิงทำให้จ้าวซีหนานต้องรีบกลั้นหัวเราะกลับไปในทันที

เห็นสถานการณ์เช่นนั้น เว่ยหงหลิงก็พูดอย่างหงุดหงิดว่า “เจ้าลูกหมา ให้แกยกสัมภาระขึ้นมาไม่ได้ยินหรือไง แล้วสายตาที่แกมองนั่นมันหมายความว่ายังไง? จะกินคนหรือไง?”

ลู่ผิงทำอะไรไม่ได้ สำหรับแม่ของเขาแล้ว เขาไม่มีปัญญาจัดการเลยแม้แต่น้อย