กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 ครั้งแรกที่ตบหน้าเฉินจวิ้นหาว
“พี่ลู่ ผมบอกแล้วไงว่าอย่ามาล้อเล่นเลย ถ้าพี่ไปเดตกับซุนซีจริงๆ ผมจะยอมเรียกพี่ว่าพ่อเลย!”
ต่งเจียดูจะไม่พอใจที่ลู่ผิงพูดถึงซุนซีสักเท่าไร
“แกก็คือลูกชายแสนดีของฉันไม่ใช่หรือไง? ถึงแกจะไม่ยอมรับ แต่พ่อคนนี้ก็เป็นห่วงแกจนใจจะขาดทุกวัน เพราะฉะนั้นลูกชายคนดี พ่อจะออกไปข้างนอกแล้ว แกอยู่บ้านก็ต้องทำตัวดีๆ นะ!”
ลู่ผิงหันไปพูดกับต่งเจียพร้อมรอยยิ้ม
“เชี่ย เอ๊ย พ่อแกต่างหากที่เป็นพ่อแก ไอ้ลูกเนรคุณ อย่าหนีนะ ดูสิว่าฉันจะอัดแกให้น่วมไหม!”
ต่งเจียโกรธจนกระโดดลงจากเตียงทันที เขาสวมรองเท้าแตะแล้วเตรียมจะวิ่งไล่ตามออกไป