0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 หาคนมาเป็นเครื่องมือ

เพื่อหลีกเลี่ยงความอึดอัด ทั้งสองไม่ได้ไปโรงอาหารของทางโรงเรียน แต่เลือกไปร้านข้างนอกแทน และเมื่อเดินผ่านร้านชานมแห่งหนึ่ง ลู่ผิงก็พูดขึ้นว่า “อาจารย์สวีครับ ผมขอเลี้ยงชานมอาจารย์สักแก้วนะครับ!”

ทันทีที่พูดจบ ลู่ผิงก็ไม่รอให้อาจารย์สวีอิ๋งอิ๋งอนุญาต เขาตรงดิ่งไปที่หน้าร้านชานมและสั่งชานมเผือกสองแก้ว

“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบดื่มรสเผือกน่ะ?”

สวีอิ๋งอิ๋งถามพลางมองลู่ผิงด้วยความประหลาดใจ

เรื่องที่เธอชอบดื่มชานมเผือกนั้นแทบไม่มีใครรู้ แม้กระทั่งเพื่อนร่วมงานชายที่ตามจีบเธอมานานก็ยังไม่รู้เลย

“แหะ ๆ ครั้งก่อนตอนที่ผมช่วยอาจารย์ถือแผนการสอน เห็นเข้าโดยบังเอิญน่ะครับ ถึงจะไม่มั่นใจว่านี่จะเป็นรสที่อาจารย์ชอบที่สุดหรือเปล่า แต่อย่างน้อยอาจารย์ก็น่าจะไม่เกลียดรสนี้หรอกนะครับ”

ลู่ผิงหัวเราะแหะ ๆ แล้วพูดตอบ