กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 ไม่ยอมรับงั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นก็มาสู้กันสักตั้งสิ!
“ไปกันเถอะ!”
ซ่างกวนอวี่หลานอุ้มเย่เฉินเดินจากไปอย่างพึงพอใจในทันที
บนใบหน้าของนางประดับไว้ด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข
เดิมทีนางคิดว่าตนเองสามารถครองตัวเป็นโสดไปได้ตลอดชีวิต
อยู่เพียงลำพังคนเดียวก็น่าจะพอแล้ว
ทว่ายามนี้เมื่อได้อุ้มเด็กน้อย กลับมีความรู้สึกสุขใจอย่างสุดซึ้งเกิดขึ้น
แม้จะไม่ใช่ลูกของนางเองก็ตาม
ซ่างกวนอวี่หลานยังนึกคิดอยู่ว่า หากตนเองมีลูกสักคนจะเป็นอย่างไร