กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 215 ไม่สงสารแฟน แล้วจะสงสารใคร?
ที่สนามกีฬา เซี่ยเหย่เห็นเสิ่นชิงเซี่ยแล้วก็รีบวิ่งตรงเข้าไปหา
พอได้ยินเสียงฝีเท้า เสิ่นชิงเซี่ยก็เงยหน้าขึ้น
เซี่ยเหย่วิ่งมาหยุดตรงหน้า สีหน้ากังวลยังไม่จาง ผมยุ่งเล็กน้อยจากการวิ่ง สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดีนัก สภาพค่อนข้างมอมแมม
“รีบวิ่งมาทำไมขนาดนั้น?” เสิ่นชิงเซี่ยพูดพลางรีบค้นกระเป๋าสะพายใบเล็กที่ตัวเพื่อหยิบกระดาษทิชชู
เซี่ยเหย่นั่งลงข้างเสิ่นชิงเซี่ย แขนโอบเอวเธออย่างเป็นธรรมชาติ แล้ววางคางบนไหล่เธอพร้อมอธิบายยิ้ม ๆ “เกือบลืมไปเลยว่าเบบี๋ของฉันเรียนเทควันมรรคหมัด”
เสิ่นชิงเซี่ยชะงักไป “นายรู้ได้ยังไง?”
เมื่อครู่ตอนคุยโทรศัพท์ เธอยังไม่ได้พูดถึงเรื่องเสิ่นหลี่หมิงเลย