กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 184 ไม่จูบก็ทรมาน จูบแล้วสบายแต่ก็ทรมาน
จูบของเซี่ยเหย่ประทับลงมา
หน้าต่างกระจกเต็มบานใหญ่จนน่าตกใจ ทุกวันมีคนมาทำความสะอาดจนเอี่ยมอ่อง เสิ่นชิงเซี่ยรู้สึกเหมือนจะมีคนเข้าชมได้ทุกเมื่อ
“อื้อ~”
“เซี่ยเหย่...”
“อย่าตรงนี้”
เสียงของเธอขาดห้วงเป็นช่วง ๆ
เซี่ยเหย่จูบแผ่วเบาตรงคิ้ว ดวงตา และแก้มของเสิ่นชิงเซี่ย พลางปลอบว่า “ไม่ต้องห่วง ข้างนอกมองไม่เห็น”
เสิ่นชิงเซี่ยถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ยังทำใจไม่ลง เซี่ยเหย่ค่อย ๆ ดูดกลีบปากเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางอ้อนว่า “ที่รัก อ้าปาก”
เสียงของเซี่ยเหย่ทุ้มมีเสน่ห์น่าฟัง โดยเฉพาะยามเจือความปรารถนา ยิ่งฟังยิ่งไม่รู้จะบรรยายอย่างไร