กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 167 ที่รัก กัดตรงไหนก็ไม่ได้เลยเหรอ?
“อย่า…”
เสิ่นชิงเซี่ยห้ามไว้ไม่ทัน
เดิมทีเธอกำลังจะเข้านอนอยู่แล้ว และเพราะติดนิสัยไม่สวมเสื้อชั้นในเวลานอน พอรีบร้อนออกมาก็ลืมสวมมัน
เพราะอย่างนั้นแม้เซี่ยเหย่จะไม่ได้ออกแรงมาก คอเสื้อก็ยังถูกดึงจนเปิดกว้าง
ท่ามกลางความมืด ผิวขาวผ่องอวบอิ่มส่วนหนึ่งปรากฏแก่สายตา
บ้าจริง!
เซี่ยเหย่สบถในใจแล้วปล่อยมือ ก่อนโน้มศีรษะขึ้นไปกัดกระดูกไหปลาร้าอันเย้ายวนของหญิงสาว
“ซี๊ด…”
เสิ่นชิงเซี่ยเจ็บจนดันศีรษะเซี่ยเหย่ออก แล้วเอ่ยเสียงอ่อน “อย่ากัด”