กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 154 เสิ่นชิงเซี่ยอยากสืบชาติกำเนิด
นั่งได้ไม่กี่นาที พนักงานก็เดินมาพาพวกเธอไปยังโต๊ะอาหาร
เมื่อเห็นการจัดโต๊ะ เสิ่นชิงเซี่ยก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย
ตรงกันข้าม เซี่ยเหย่กลับไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย
เสิ่นชิงเซี่ยนับถือความหน้าหนาของเขาจริง ๆ
“คุณผู้หญิง คุณผู้ชาย เชิญนั่ง” พนักงานดึงเก้าอี้ให้ทั้งสอง
เสิ่นชิงเซี่ยนั่งลงอย่างกระอักกระอ่วน “ขอบคุณ”
พนักงานยิ้มตอบ “ไม่เป็นไร ขอให้คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงรับประทานอาหารอย่างมีความสุข”
ถึงจะรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แต่ที่นั่งริมหน้าต่างก็ดีจริง ๆ มองเห็นทั้งปราสาทกับทะเลสาบเทียมได้ในคราวเดียว แสงนีออนหลากสีสัน งดงามมาก