กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 152 ต่อให้บ้านเขาเป็นยังไง ก็ไม่ใช่ตัวเขา
เฉิงหนิงหนิงหยุดเดิน สูดหายใจเข้าลึก ๆ “ไม่มีอะไรหรอกเซี่ยเป่า บ่ายนี้พวกเธอจะไปไหนกัน ฉันไปด้วยได้ไหม?”
ถูกหลอกให้ออกมาแล้ว เธอหงุดหงิดอยู่บ้าง อีกทั้งยังไม่อยากกลับบ้าน
“พวกเรายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะไปไหน” เสิ่นชิงเซี่ยตอบตามตรง
“งั้นถามเซี่ยเหย่ให้หน่อยว่าฉันไปหาพวกเธอได้ไหม”
พอได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงเซี่ยก็มองเซี่ยเหย่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามแล้วบอกว่า “หนิงหนิงบอกว่าจะมาสนุกด้วยกันกับพวกเรา”
เส้นกรามของเซี่ยเหย่เกร็งขึ้นชั่วพริบตาเล็กน้อย ในใจไม่พอใจแต่ก็ไม่กล้าพูด
“แล้วแต่”