ตอนที่ 150 วันแรกก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 150 วันแรกก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว

พูดจบเขาก็นิ่งอึ้งไป

ปู่จางทำงานเป็นยามเฝ้าประตูโรงเรียนมัธยมระดับสูงมาหลายปี พบเห็นเด็กหนุ่มมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีใครเหมือนคนตรงหน้าเลยสักคน ผมสีขาวแปลกตาทั้งศีรษะ ขาวยิ่งกว่าผมของเขาเสียอีก

ดูเหมือนเด็กโรงเรียนอาชีพ

เซี่ยเหย่เดินเข้ามาทักทายอย่างสุภาพ “สวัสดีครับ”

ปู่จางพลันรู้สึกละอายใจขึ้นมา

เขาดันคิดอีกฝ่ายในแง่ไม่ดี แต่อีกฝ่ายกลับทักทายเขาอย่างสุภาพ

ดูคนแค่ภายนอกไม่ได้จริง ๆ

ปู่จางบอกตัวเองในใจ

“สวัสดี” ปู่จางทักกลับ ก่อนจะถามเสิ่นชิงเซี่ย “พวกเธออยากเข้าไปดูข้างในไหม?”