กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 143 ริมฝีปากของเฉิงหนิงหนิงเฉียดแก้มด้านข้างของเจียงเย่าหยาง
ท้องฟ้ามืดครึ้ม ฝนโปรยปราย เฉิงหนิงหนิงรีบร้อนเดินออกมาจากตรอกชุมชน
เจียงเย่าหยางอยู่ในรถเบนท์ลีย์ตรงปากตรอกชุมชน พอเห็นเธอก็รีบลงจากรถวิ่งไปหาเฉิงหนิงหนิง
“ฝนตกอยู่ ทำไมไม่กางร่ม?” ระหว่างพูด เจียงเย่าหยางก็ถอดเสื้อคลุมออกมาบังฝนให้เฉิงหนิงหนิงแล้ว
เฉิงหนิงหนิงไม่สนใจเรื่องนั้น หยุดเดินแล้วรีบถาม “หมายความว่ายังไง? เซี่ยเหย่รู้เรื่องของเซี่ยเป่าได้ยังไง?”
เห็นว่าผมของเฉิงหนิงหนิงเปียกแล้ว เจียงเย่าหยางจึงบอกว่า “ขึ้นรถแล้วค่อยคุยกัน”
ทั้งสองขึ้นรถ
เฉิงหนิงหนิงรีบพูดต่อ “รีบเล่าให้ฉันฟังให้ชัดสิ”
“รอก่อน”