กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 103 บังเอิญจังเลย รุ่นน้องเสิ่น
ตอนนี้ในใจเฉิงหนิงหนิงมีเพียงเรื่องปลอบเสิ่นชิงเซี่ยให้หายเศร้า ส่วนเซี่ยเหย่จะเป็นอย่างไร เธอไม่สนใจ
หลังได้ระบายความรู้สึกออกมา เสิ่นชิงเซี่ยก็รู้สึกแย่น้อยลง
เธอสูดจมูกแล้วเช็ดน้ำตา “ฉันไม่เป็นไร หนิงหนิง รีบนอนเถอะ”
เมื่อครู่อารมณ์พาไปจนเกือบลืมไปเลยว่าดึกมากแล้ว
ดีที่สุดคือหยุดเรื่องนี้ไว้แค่นี้ เฉิงหนิงหนิงดึงกระดาษทิชชูมาเช็ดตาให้เสิ่นชิงเซี่ย “อืม เราอย่าคิดมากกันเลย”
ตาแดงก่ำจากการร้องไห้ น้ำตาเหนียวเหนอะหนะจนไม่สบายตัว เสิ่นชิงเซี่ยพยักหน้า “ได้ ฉันไปล้างหน้าก่อน หนิงหนิงรีบนอนเถอะ”
เสิ่นชิงเซี่ยไปล้างหน้าในห้องน้ำ แล้วใช้น้ำเย็นประคบดวงตา