กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 ทำลายจนแหลก
เว่ยกั๋วกงคิดคำพูดไว้เรียบร้อยแล้ว
“เซี่ยนจู่อันผิงก็คือแม่นางจาง นางสร้างความชอบใหญ่หลวงในการควบคุมโรคระบาดครั้งนี้ โดยเฉพาะเรื่องที่ค้นพบว่าฝีวัวป้องกันไข้ทรพิษได้ ฝ่าบาทจึงทรงแต่งตั้งนางเป็นเซี่ยนจู่อันผิงเมื่อสิบวันก่อน เด็กคนนี้ช่างหาได้ยากจริง ๆ อู่หลางเพียงช่วยนางนิดหน่อย นางกลับหาทางช่วยชีวิตคนทั้งจวนของเราไว้”
เว่ยกั๋วกงฉวยโอกาสเปลี่ยนเรื่อง
ฮูหยินเว่ยกั๋วกงจับใจความสำคัญจากคำพูดเหล่านั้นได้อย่างว่องไว
“จิ้งเอ๋อร์ช่วยนางเรื่องอะไรหรือ?” นางถาม
ความชอบใหญ่หลวงเช่นนี้ สมควรได้รับตำแหน่งเซี่ยนจู่แล้ว นางไม่ใช่สตรีที่ไม่รู้จักกะประมาณ แต่ไม่ว่านางจะเป็นเซี่ยนจู่หรือจวิ้นจู่ ก็ห้ามมาปั่นหัวจิ้งเอ๋อร์ของนาง