กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 มั่งคั่ง
แม้หมอจางน้อยจะไม่รับความดีความชอบ แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้ทุกคนมองนางด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความรู้สึกอันยากจะบรรยาย ทั้งชื่นชม ซาบซึ้ง และยินดีที่โชคดี
ก็ใช่น่ะสิ! เมื่อวานตอนเช้าตรู่มีข่าวว่าในเมืองหลวงมีผู้ป่วยไข้ทรพิษ ผู้คนมากมายกินไม่ได้นอนไม่หลับ นั่งก็ไม่สงบ ยืนก็ไม่สบาย ใครจะรู้ว่าคนต่อไปที่จะป่วยเป็นตนเองหรือไม่!
ตอนนี้เพียงปลูกฝีด้วยเชื้อฝีวัว ก็ไม่ต้องกังวลไปตลอดชีวิต ต่อให้กินอาหารร่วมโต๊ะกับผู้ป่วยไข้ทรพิษก็ยังปลอดภัย
ความรู้สึกเช่นนี้ช่างดีเหลือเกิน!
ได้ยินว่าหมอจางน้อยตามวีรบุรุษน้อยจางพี่ชายของนางมาเมืองหลวง มาถูกเวลาจริง ๆ ราวกับตั้งใจมาช่วยชีวิตทุกคนโดยเฉพาะ