กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201 วิกฤต
“เจ้าจะอธิบายเรื่องที่รางวัลของเจ้าไม่มีแล้วให้แม่ฟังอย่างไร?”
เห็นบุตรชายเงียบ เว่ยกั๋วกงก็คร้านจะเถียงเรื่องคู่ควรหรือไม่คู่ควรกับเขาต่อแล้ว
“ลูกจะบอกความจริงกับนาง หากท่านแม่ยังขุ่นเคือง ลูกก็ยกความชอบทางทหารและรางวัลทั้งหมดที่เคยได้รับให้ท่านแม่ได้” เว่ยจิ้งตอบ
“เจ้าคิดเช่นนั้นจริงหรือ? แล้วต่อไปจะเอาอะไรไปแต่งเมีย?” เว่ยกั๋วกงตั้งใจยั่วบุตรชายสักหน่อย
“แม่นางจางไม่เห็นความสำคัญของสิ่งเหล่านี้” เว่ยจิ้งตอบอย่างเรียบเฉย
“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านางไม่เห็นความสำคัญ? ต่อให้นางไม่เห็นสำคัญ แล้วพ่อแม่ของนางไม่เห็นสำคัญด้วยหรือ?” เว่ยกั๋วกงประหลาดใจ
“อยู่กับนางก็รู้ว่านางไม่เห็นความสำคัญ พ่อแม่ของนางก็ไม่เห็นความสำคัญเช่นกัน”