กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169 นกขมิ้นและนกนางแอ่น
ปฏิกิริยาของมารดาเป็นไปตามที่เว่ยจิ้งคาดไว้ทุกประการ เขาถึงกับไม่รู้สึกหวั่นไหวแม้แต่น้อยกับคำพูดนั้น
ตั้งแต่ตอนอายุเจ็ดขวบที่เขานั่งอยู่บนม้าของพี่ใหญ่แล้วบุกเข้าไปในแนวข้าศึกเป็นครั้งแรก ถูกเลือดสดอุ่นร้อนของศัตรูสาดใส่จนเต็มหัวเต็มหน้า ชีวิตที่ไม่ได้ยืนยาวนักของเขาก็ผ่านความยากลำบากและอันตรายนานัปการ เฉียดเป็นเฉียดตาย แขวนอยู่บนเส้นด้ายมาแล้ว จนหล่อหลอมเขาให้กลายเป็นหินผาแข็งแกร่งไร้เทียมทาน
เขาเคยควบม้าในทะเลทรายเจ็ดวันเจ็ดคืนเพื่อตามล่าโจรหมาป่าผู้เลื่องชื่อในทางชั่วร้าย ทั้งยังต้องดื่มเลือดม้าและกินเนื้อม้าดิบเพราะขาดทั้งน้ำและเสบียง