กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163
เด็กหนุ่มควบม้ามาจากแสงอรุณ ดูเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ประหนึ่งต้นป็อปลาร์น้อยที่ชูยอดเติบโตขึ้นสู่ฟ้า
หมวกเกราะเงินบนศีรษะสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นระยะ ใต้หมวกเกราะคือใบหน้าที่คิ้วดุจคมกระบี่ ดวงตาเป็นประกาย จมูกโด่งได้รูป มุมปากที่เม้มเล็กน้อยเผยความหล่อเหลาและองอาจของวัยหนุ่ม ทว่าใบหน้ากลับนิ่งขรึม ไม่เห็นความลนลานแม้แต่น้อย ราวกับเขาเคยร่วมงานเช่นนี้มาหลายครั้งจนชินตา
ถนนหลวงเงียบกริบ ทุกคนต่างจ้องเด็กหนุ่มบนหลังม้า
นี่หรือคือวีรบุรุษน้อยจางผู้สังหารข่านเป่ยหูด้วยมือตนเองและสร้างความชอบสูงสุด?