เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 บ่มเพาะคน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น นายทหารคนหนึ่งที่ใบหน้าเป็นหลุมเป็นบ่อนำทหารหน้าปรุสองร้อยนายมารออยู่หน้าเรือนพักรับรองทางการแต่เช้า มองผ่าน ๆ แล้วชวนให้หนังศีรษะชาวาบอยู่บ้าง
ลูกทั้งสามของซีซานเหนียงเผยสีหน้าหวาดกลัว จางเสี่ยวอิงที่ตื่นแต่เช้ามาส่งพวกเขาเห็นเข้า จึงจูงมือน้องชายคนเล็กเดินไปหานายทหารหน้าปรุคนนั้น
เดินไปได้สองก้าว เธอก็เหลือบเห็นเว่ยจิ้งยืนอยู่ด้านนอกด้วย จึงหันไปคำนับเขา “แม่ทัพเว่ย รบกวนท่านแนะนำพี่ชายหัวหน้าขบวนท่านนี้ให้ข้ารู้จักด้วย”
ในเมื่อเสือมาถึงแล้ว จะพลาดโอกาสข่มขวัญคนด้วยอำนาจเสือได้อย่างไร?
เว่ยจิ้งพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพาเธอกับน้องเล็กสกุลซีเดินไปหานายทหารคนนั้น จางเสี่ยวอิงหันกลับไปโบกมือเรียกซีเอ้อร์อากับซีซานอา เด็กหญิงทั้งสองลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเดินตามมา