กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 เตือนภัย
“โรมานซ์แห่งรัก” เป็นบทเพลงอมตะเพลงหนึ่งในบรรดาเพลงกีตาร์ แทบจะกลายเป็นคำพ้องความหมายของ “กีตาร์” ไปแล้ว จางเสี่ยวฮุยเรียนกีตาร์คลาสสิก เพลงนี้เขาเล่นจนคล่องปรื๋อ ตั้งแต่มัธยมต้น งานราตรีของโรงเรียนทุกครั้งต้องมีเขาแสดงเพลงนี้ หลังบรรเลงจบทุกครั้งก็ได้รับเสียงปรบมือ เสียงโห่ร้อง และเสียงผิวปากดังกึกก้องไปทั่ว
ทุกคนในห้องต่างจมดิ่งอยู่กับเสียงพิณ พอบรรเลงจบ ห้องก็เงียบสนิท จางเสี่ยวอิงกระแอมทีหนึ่ง พลางปรบมือกล่าวว่า “ไพเราะเหลือเกิน คุณชายจางสมกับเป็นนักพิณที่เล่นพิณหกสายได้เก่งที่สุดในบรรดาคนที่ฉันรู้จัก ฟังเพลงนี้แล้วฉันไม่กินเนื้อได้ถึงสามวัน”