กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123 แสนเวทนา
ซีซานเหนียงกอดลูกสาวร้องไห้อยู่พักหนึ่ง ก่อนนึกอะไรขึ้นได้แล้วรีบผละออก ใช้สองมือลูบคลำตรวจดูตัวต้าอา “โดนตีมาหรือ? บาดเจ็บไหม? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
ตอนนี้จางเสี่ยวอิงถึงได้เห็นสภาพของเด็กชัด ๆ ใจของเธออดบีบรัดขึ้นมาไม่ได้
ร่างของต้าอาดำมะเมื่อมตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมจับตัวเป็นก้อนนานแล้ว เสื้อผ้าขาดวิ่นห้อยอยู่บนร่างที่ผอมแห้งอย่างน่าตกใจ แทบจะปกปิดร่างกายไม่ได้ แต่เพราะผิวที่โผล่ออกมาก็ดำมะเมื่อมไปหมด จึงมองไม่ค่อยออก รองเท้าบนเท้าขาดจนแทบไม่เป็นทรง นิ้วเท้าโผล่ออกมาหมด มีเพียงเศษรองเท้าที่ห้อยอยู่กับเท้าอย่างลวก ๆ