เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111 รับพระราชโองการ
ตอนจางเสี่ยวฮุยคุกเข่ารับพระราชโองการ คนสกุลจางก็ยังไม่ได้สติ จนกระทั่งเขารับพระราชโองการเสร็จ ลุกขึ้นเชิญหลัวกงกงเข้าบ้านแล้ว พวกเขาถึงนึกได้ว่าควรคุกเข่าตามไปด้วยหรือไม่
แต่ตอนนี้แม้แต่จางเสี่ยวฮุยที่รับพระราชโองการก็ลุกขึ้นแล้ว พวกเขาคงไม่อาจย้อนกลับไปคุกเข่าชดเชยได้ อีกอย่างก็ไม่มีใครเตือนว่าต้องทำอย่างไรนี่นา อย่างที่เขาว่ากันว่า คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด
วันนี้เรื่องดี ๆ เกิดขึ้นกับสกุลจางผู้เฒ่าติด ๆ กัน เด็ก ๆ ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงเห็นว่าผู้ใหญ่หน้าตาเบิกบานกันทั้งวัน ส่วนผู้ใหญ่เองก็เดินตัวลอยไปมาอย่างไม่รู้ตัว แม้แต่ชาวบ้านต่างแซ่ในหมู่บ้านก็พลอยมีความสุขไปด้วยอย่างไม่มีเหตุผล
จะว่าในหมู่บ้านไม่มีคนขี้อิจฉาริษยาอยู่บ้างเลยหรือ? ไม่มีจริง ๆ ทำไมน่ะหรือ?