กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 คนประหลาด
ทุกคนชะงักไปครู่หนึ่ง ผู้คุมตวาดว่า “หุบปาก! เจ้ามาถามไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! มีประโยชน์อะไร! มีประโยชน์อะไร!” คนผู้นั้นหัวเราะเสียงประหลาด “นั่นสิ มีประโยชน์อะไร!” แต่น้ำเสียงกลับแฝงความเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูก
“ข้าบอกว่าข้าปลูกฝีด้วยเชื้อฝีวัวให้ตัวเองแล้ว การปลูกฝีด้วยเชื้อฝีวัวป้องกันไข้ทรพิษได้” จางเสี่ยวอิงตอบพลางขึ้นเสียงเล็กน้อย
“มีคนปลูกฝีด้วยเชื้อฝีวัวแล้วจริง ๆ มีคนรู้จักการปลูกฝีด้วยเชื้อฝีวัวแล้วจริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ!” ตอนแรกคนผู้นั้นหัวเราะลั่น แต่ท้ายที่สุดเสียงหัวเราะก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงร้องไห้ เสียงร้องไห้ดังก้องไปทั่วห้องขัง ฟังแล้วช่างน่าเวทนา
“เขาเป็นใคร? ทำความผิดอะไร?” จางเสี่ยวอิงถามผู้คุม