กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 จิ่นฮุย
เว่ยจิ้งจากไปได้ไม่นาน ซุนเฮ่อก็มา
“หมอจางน้อย” เขายิ้มแฉ่ง “เราเจอกันอีกแล้ว ปล่อยนกกระเรียนของเจ้าไปหรือยัง”
จางเสี่ยวอิงกลอกตาใส่ “ยังจะมีหน้ามาถามอีก ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ทัพของเจ้า ตอนนี้ฉันก็ไม่ต้องเลี้ยงนกกระเรียนเพิ่มอีกตัวหรอก พวกเจ้าควรจ่ายค่าเลี้ยงดูให้ฉันด้วย”
“อ้อ? แล้วทำไมไม่ไปบอกแม่ทัพล่ะ” ซุนเฮ่อแสร้งทำเป็นประหลาดใจ
“ลืมไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะนายเตือน ฉันคงยุ่งจนจำไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“พี่ชายของเจ้าเก่งกล้ามาก” ซุนเฮ่อเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง “ที่ผ่านมา ข้าชื่นชมแต่แม่ทัพของข้า ตอนนี้พี่ชายของเจ้าก็นับเป็นอีกคนหนึ่ง”
“จริงหรือ” พอได้ยินเขาพูดถึงพี่ชายของตัวเอง จางเสี่ยวอิงก็สนใจขึ้นมา “เขาเก่งอย่างไรหรือ”