เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 หมู่บ้าน
หลังจากพักในเมืองสองคืน เช้าตรู่วันต่อมา จางเสี่ยวฮุยก็กลับชนบทไปพร้อมกับทุกคน
เมื่อคืนเขาฟังพ่ออธิบายสภาพคร่าว ๆ ของหมู่บ้านอย่างละเอียด
หมู่บ้านชื่อหมู่บ้านเซินจวง เพราะมีแม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่านด้านหลัง หมู่บ้านเซินจวงจึงตั้งเป็นชุมชนมาได้ราวหนึ่งถึงสองร้อยปี เพียงแต่สงครามยืดเยื้อมานาน ก่อนสกุลจางจะย้ายมา ที่นี่ก็มีแต่ซากปรักหักพัง ผู้คนกระจัดกระจาย
ตอนสกุลจางย้ายเข้ามา ยังมีตระกูลอื่นย้ายมาพร้อมกันด้วย ดังนั้นหมู่บ้านเซินจวงจึงเป็นหมู่บ้านที่มีหลายแซ่ปะปนกัน นอกจากสกุลจางก็มีสกุลหลิว สกุลเฉิน และสกุลซุนซึ่งเป็นตระกูลใหญ่หลายตระกูล
ตอนเพิ่งย้ายมา ทุกคนมีสภาพใกล้เคียงกัน บางสกุลก็ย้ายมาพร้อมพี่น้องหลายคน แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายสิบปี สกุลจางค่อย ๆ กลายเป็นตระกูลใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน นายท่านผู้เฒ่าจางเป็นทั้งหัวหน้าตระกูลของสกุลจางและผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านเซินจวง
ไม่ว่าพ่อจะอธิบายความดีความชอบว่าเป็นเพราะทวดทั้งสองบริหารครอบครัวได้ดีเพียงใด ในสายตาจางเสี่ยวฮุยมีเหตุผลเดียวเท่านั้น คือสกุลจางมีลูกเก่งเหลือเกิน