เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 515 มีสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง ที่ตัวมันเองไร้ซึ่งเหตุและผลใด ๆ ดำรงอยู่แต่แรก
หลังจากจัดแจงให้เหล่าอดีตศิษย์นิกายเทพสมุทรมายาทั้งหมดที่ติดตามสองผู้อาวุโสเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว เย่ชิงเหยียนก็รั้งตัวสวี่กุ้ยเฉิงและหลินเทียนเต๋อไว้ตามลำพัง
“คุณปู่ทั้งสองยังคิดจะกลับไปนิกายเทพสมุทรมายาสักรอบอยู่หรือไม่เจ้าคะ”
ผู้อาวุโสสวี่และผู้อาวุโสหลินเห็นว่าไม่อาจปิดบังสิ่งใดจากเย่ชิงเหยียนได้ จึงได้แต่กล่าวอย่างจนใจว่า “ปีนั้นข้ากับตาเฒ่าหลินแย่งชิงสมบัติฟ้าดินมาให้นิกายเทพสมุทรมายาไม่น้อย ข้าตั้งใจจะไปทวงของเหล่านั้นกลับคืนมาสักหน่อย”
ยามนี้แม้สำนักอู๋จี๋จะมีที่หยัดยืนในโลกเซียนแล้ว แต่นิกายเก้ากระถางก็เป็นเพียงเปลือกกลวงเปล่า ไม่มีสิ่งใดเลยสักอย่าง
ทั้งผู้อาวุโสสวี่และผู้อาวุโสหลินต่างตัดสินใจว่าจะไปทวงของบางส่วนกลับมา เพื่อใช้เป็นรากฐานตบะในการพัฒนานิกายของสำนักอู๋จี๋
ทว่าเรื่องเหล่านี้พวกเขาไม่ได้คิดจะบอกเย่ชิงเหยียน ด้วยเกรงว่าเย่ชิงเหยียนจะเป็นกังวล
เย่ชิงเหยียนกระแอมเบา ๆ สองทีพลางกล่าว “เรื่องเป็นเช่นนี้เจ้าค่ะ ข้าคิดว่าพวกท่านอาจจะไปเก้อเสียแล้ว”
ผู้อาวุโสสวี่ฉงนใจ “ไปเก้อรึ”