0499

⬢⬢⬢

ตอนที่ 499 ข้าขอสาบาน! ข้าจะจงรักภักดีต่อจอมเทพแห่งนิกายเราตลอดไป!

ก้อนหินข้างสระโอสถไม่ได้มีเพียงก้อนเดียว หากแต่กระจายอยู่ตามสี่มุมของสระโอสถ มีทั้งหมดสี่ก้อน

แม้หลานอวิ้นจะอ่าน ‘สัญลักษณ์’ ประหลาดบนศิลาจารึกไม่ออก ทว่าพอมองออกว่า ‘สัญลักษณ์’ บนหินทั้งสี่ก้อนนี้ล้วนไม่เหมือนกัน

สระโอสถก็ถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนเช่นกัน ‘หุ่นเชิด’ สี่ตัวที่ร่างเล็กกว่ามนุษย์ทั่วไปเล็กน้อยยืนอยู่ข้างศิลาจารึกทั้งสี่แผ่นตามลำดับ ดวงตาของพวกมันเปล่งลำแสงประหลาดออกมา พอลำแสง ‘กวาด’ ไปบนศิลาจารึก ‘หุ่นเชิด’ ก็เริ่มเคลื่อนไหว

พวกมันขยับกายอย่างคล่องแคล่ว เติม ‘สารพิษ’ ที่แตกต่างกันลงไปในสระโอสถทั้งสี่ บางชนิดเป็นพิษของสัตว์อสูรดุร้ายบางประเภท มนุษย์ปกติเพียงเผลอแตะโดนเพียงนิดเดียว ร่างกายก็จะถูกกัดกร่อนจนกลายเป็นโพรงเลือดขนาดใหญ่ในทันที

หากโดนไปอีกหลายหยด ร่างทั้งร่างก็จะถูกกัดกร่อนจนหมดสิ้น

ทว่า ‘หุ่นเชิด’ เหล่านี้ราวกับมีกายาเพชรคงกระพัน ไม่ว่าจะเปรอะเปื้อนสารพิษมากเพียงใด ก็ล้วนไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง

‘หุ่นเชิด’ เดินวนรอบสระ ทุกครั้งที่ย้ายไปเบื้องหน้าศิลาจารึกแผ่นหนึ่ง ก็จะมี ‘หุ่นเชิด’ ตัวถัดไปเปล่งลำแสงจากดวงตากวาดมอง ‘อักขระรูน’ บนศิลาจารึก อีกทั้งยังมีหุ่นเชิดตัวหนึ่งที่คล้ายกับทำหน้าที่ ‘ทดสอบพิษ’ โดยเฉพาะ มันจะยื่นมือออกไปเพื่อทดสอบความเข้ากันได้ของสารพิษในสระโอสถแต่ละส่วน

เมื่อสัมผัสโดนสารพิษเหล่านี้ ก็มีเสียงประหลาดที่แข็งทื่อยิ่งดังขึ้น ราวกับกำลังรายงานต่อผู้ใดอยู่