เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 468 ดุข้าอีกสักสองทีเถอะ พอท่านอ่อนโยนขึ้นมา ข้ายิ่งรู้สึกใจคอไม่ดีเข้าไปใหญ่
มังกรทองห้ากรงเล็บพูดจนเหนื่อย เดิมทีนางก็ไม่ใช่มังกรช่างพูดอยู่แล้ว
นางจึงตัดบทด้วยการโยนหยกยันต์บทละครใส่ร่างราชามังกรชรา พลางเอ่ยว่า "ดูเอาเองเถอะ"
ราชามังกรชรารับหยกยันต์มาด้วยสีหน้างงงวยอย่างยิ่ง แล้วเริ่มอ่านบทละครที่อยู่ข้างใน
ในหยกยันต์ได้กำหนดฉากหลังการพบหน้ากันไว้หลายรูปแบบ
ที่มังกรทองห้ากรงเล็บพูดไปเป็นเพียงสองแบบแรกเท่านั้น
ยังมีเส้นเรื่องแบบที่สามอีกว่า 'หลังราชามังกรและองค์ชายมังกรตัวจริงพบหน้า สองมังกรต่างมองตากันโดยไร้วาจา สายตาของพวกเขาเพียงจับจ้องอีกฝ่าย ในดวงตาราวกับมีถ้อยคำนับพันหมื่นคำอยากจะเอื้อนเอ่ย ทว่าสุดท้ายกลับกลายเป็นหยาดน้ำตาใสสองสาย ค่อยๆ หลั่งรินลงมา...'
ราชามังกรชรา "............"
ด้านหลังเส้นเรื่องแบบที่สามนี้ยังมีคำอธิบายเพิ่มเติม ใจความหลักคือ แบบที่สามนี้แท้จริงแล้วสะเทือนอารมณ์ที่สุด ในยามที่ตัวเอกทั้งสองมาบรรจบพบกัน ณ บัดนี้ไร้เสียงย่อมเหนือกว่ามีเสียง