กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 411 หลงลืม
ต้วนอวี่แม้จะลืมไปแล้วว่าทำไมตนเองถึงมาอยู่ที่นี่
แต่มันรู้ว่ามีอันตราย
มนุษย์ตรงหน้าแม้จะเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด มันกลับมีความรู้สึกหลอนไปเองว่าไม่อาจขัดขืนนาง และไม่มีทางเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างสิ้นเชิง!
สู้ไม่ได้ เช่นนั้นก็ต้องหนีโดยธรรมชาติ!
ต้วนอวี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งทะยานออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็วทันที
มันกลายสภาพเป็นลำแสงสายหนึ่ง ไม่นานก็เลือนหายไปจนไร้ร่องรอย
แม่กระดูกเห็นเข้า ก็คิดจะไล่ตามทันควัน "ยังคิดจะหนีอีกรึ!?"
ตรรกะของแม่กระดูกนั้นเรียบง่ายยิ่ง เห็นพวกมันวิ่งหนี เช่นนั้นย่อมต้องสู้พวกตนไม่ได้อย่างแน่นอน!