0399

⬢⬢⬢

ตอนที่ 399 เช่นนั้นเจ้าเป็นคนกตัญญูหรือไม่? จะกตัญญูต่อมารดาของพวกเราหรือไม่?

เมื่อมังกรชราหลายตนตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เย่ชิงเหยียนรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า พวกเขาดูแก่ชราลงไปมาก

ทว่าแม้จะดูแก่ชราลง แต่สายตาที่มองไปยังแม่กระดูกและน้องสาวไข่อีกครั้ง ก็เปลี่ยนเป็นสงบนิ่งแล้ว

ราวกับว่าในช่วงเวลานั้น มังกรชราทั้งหลายได้ผ่านเรื่องราวมามากเกินไป จนเริ่มมองทุกสิ่งอย่างปล่อยวางแล้ว

แต่หากไม่ปล่อยวางก็ไม่มีทางอื่น

เย่ชิงเหยียนปลอบใจมังกรชราทั้งหลาย พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “ผู้อาวุโสโปรดให้อภัยด้วย แม่กระดูกถูกทิ้งไว้ในวังมังกร ตั้งแต่เล็กจนโตก็เติบโตมาด้วยตัวเอง ไม่มีมังกรฟักไข่ ไม่มีใครสั่งสอน ความทรงจำสืบทอดก็มีไม่พอ... เดิมทีคลังความรู้ก็มีอยู่เพียงเท่านี้แล้ว ยังมาถูกหลงเทียนลงมือทำร้ายอย่างโหดเหี้ยมอีก... เคยตายไปแล้วรอบหนึ่ง สมองอันนี้อย่างไรเสียก็เพิ่งงอกขึ้นมาใหม่ พวกเรา... พวกเราจะไปเรียกร้องอะไรจากเขามากเกินไปไม่ได้จริงไหม? เขาสามารถเป็นได้อย่างตอนนี้ ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว”

เย่ชิงเหยียนไม่รู้ว่าคำพูดของตน ปลอบประโลมมังกรชราได้สำเร็จหรือไม่

แต่คำพูดนี้กลับปลอบประโลมแม่กระดูกได้สำเร็จเป็นอย่างยิ่ง

แม่กระดูกพยักหัวใหญ่อันนั้นรัวๆ “ใช่แล้วๆ เจ้านายเข้าใจข้าที่สุด!”