เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 361 พวกเขากลัวว่าหากตนเองยังไม่จากสำนักอู๋จี๋ไปอีก... ก็คงไม่อยากไปแล้ว
เย่ชิงเหยียนย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้พวกเขาเข้าไปเช่นนี้
โดยเฉพาะหลังจากที่รู้ว่าพวกเขาเป็นคนของนิกายเทพสมุทรมายา
ในตอนที่ผู้อาวุโสทั้งสองกำลังจะก้าวเข้าไปนั้น เย่ชิงเหยียนก็พลันเอ่ยขึ้นว่า "คุณปู่ทั้งสอง ท่านทั้งสองอาจจะยังไม่เข้าใจกระจกถามจิต เพื่อให้พวกท่านวางใจขึ้นมาบ้าง ข้าจำต้องบอกบางเรื่องแก่พวกท่านล่วงหน้าก่อนเจ้าค่ะ"
ผู้อาวุโสทั้งสองทำได้เพียงหยุดชะงักลงก่อน
เย่ชิงเหยียนกล่าวว่า "สิ่งที่เรียกว่าถามใจ ก็คือตั้งแต่ตอนที่พวกท่านก้าวเข้าสู่กระจกถามจิต กระจกถามจิตจะสามารถมองทะลุทุกสรรพสิ่งในใจของพวกท่าน อดีตบางอย่างของพวกท่าน ตลอดจนความยึดติดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใจของพวกท่าน มีเพียงการปล่อยวางความยึดติดลงได้ จึงจะสามารถบรรลุถึงขอบเขตจิตและเจตจำนงหลอมรวมได้อย่างแท้จริง..."
เมื่อได้ยินมาถึงตรงนี้ สีหน้าของผู้อาวุโสทั้งสองก็เปลี่ยนไปแล้ว
เย่ชิงเหยียนกล่าวอีกว่า "ก่อนหน้านี้มีผู้ฝึกตนบางคนพูดออกมาตรงๆ ว่าตนเองมีความลับอยู่ ไม่อยากให้คนอื่นล่วงรู้ พอรู้ว่ากระจกถามจิตจะสอดส่องความลับของเขา เขาก็ไม่ยินยอมที่จะเข้าไปแล้ว นับแต่นั้นมา ข้าจึงจะถามคนที่คิดจะเข้าสู่กระจกถามจิตล่วงหน้าเสมอ ว่ามีความลับอะไรที่ไม่อยากให้ผู้คนล่วงรู้หรือไม่ หากมี ก็ขอให้ใคร่ครวญให้ดีเจ้าค่ะ"
ต้องยอมรับเลยว่า ผู้อาวุโสสวี่และผู้อาวุโสหลินเหินสู่เซียนมานานเกินไป จนแทบจะลืมเลือนไปแล้วว่ากระจกถามจิตมีความสามารถนี้อยู่