0295

⬢⬢⬢

ตอนที่ 295 คนที่มีพรสวรรค์ธรรมดา ไม่คู่ควรจะมีอาจารย์ที่เก่งกาจหรืออย่างไร?

หลังจากนั้น ไม่ว่านางจะวางค่ายกลแบบใดขึ้นมา

เจ้าหมอนี่ที่ชื่อเซียนไร้นาม ก็ยังคงเข้าออกได้อย่างอิสระเสมอ!

ค่ายกลของนาง เมื่ออยู่ต่อหน้าเซียนไร้นาม กลับไร้ประโยชน์ราวกับสิ่งหลอกตา!

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้!

ปี้เฮิ่นเริ่มรู้สึกว่าเรื่องนี้รับมือได้ยากเป็นครั้งแรก

ตลอดช่วงพันร้อยปีที่ผ่านมานี้ นางแทบไร้คู่ต่อสู้ จึงไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกที่จนปัญญาเช่นนี้มาเนิ่นนานแล้ว

ในเขตแดนแห่งค่ายกล นางทะนงตน และถือว่าตนเองเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้า

ทว่าในยามนี้ ต่อหน้าเซียนไร้นามผู้นี้ ความเย่อหยิ่งของนางกลับถูกเหยียบย่ำลงใต้ฝ่าเท้า