เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 284 พวกเจ้าไม่รู้หรือ ข้าอาจเป็นจักรพรรดินีกลับชาติมาเกิด
ได้ยินคำพูดของติ่งเจ๋อ มู่อี้กว้าก็มองมาทางเย่ชิงเหยียนอย่างมีความหมายลึกซึ้งเช่นกัน
เมื่อเห็นมู่อี้กว้าเป็นเช่นนี้ ดวงตางดงามของเมิ่งอวิ๋นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเย่ชิงเหยียนในทันที
ส่วนเย่ชิงเหยียนกลับมีสีหน้าราวกับว่า ‘พวกเขาตามหากระจกถามจิตแล้วเกี่ยวอะไรกับข้า’ พลางเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ขออวยพรให้ความฝันของพวกเขาเป็นจริงเถอะ ทางที่ดีส่งเซียนลงมายังโลกมนุษย์อีกสักสองสามคน เพื่อมารนหาที่ตายเอง”
เมิ่งอวิ๋นครุ่นคิด คล้ายกับเข้าใจอะไรบางอย่างได้ แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอันใดต่อ เพียงแค่ไปสั่งการให้เหล่าศิษย์จัดการเก็บกวาดซากปรักหักพัง
มู่อี้กว้าเองก็ทำราวกับไม่ได้ยินสิ่งใด แล้วเดินไปสนทนาทักทายกับเหล่าผู้อาวุโสและประมุขนิกายของสำนักอื่น
การได้เป็นประจักษ์พยานในการตายของทั่วป๋าหมิงซวี่ประมุขนิกายเทพกับตาตนเอง ย่อมทำให้จิตใจของทุกคนสับสนซับซ้อนยิ่งนัก คงมีเรื่องอยากจะพูดคุยกันมากมาย
รอจนพวกเขาจากไปแล้ว ติ่งเจ๋อจึงส่งเสียงผ่านจิตด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงเย่ชิงเหยียนได้ยินเพียงคนเดียว “เจ้าไม่กลัวคนของนิกายเทพสมุทรมายาจะตามมาหาเจ้าจริงหรือ”
ความยึดติดของนิกายเทพสมุทรมายาแห่งแดนเบื้องบนที่มีต่อกระจกถามจิตนั้น ติ่งเจ๋อรู้ซึ้งเป็นอย่างดี