0132

⬢⬢⬢

ตอนที่ 132 บนบัตรเชิญไม่ได้เขียนว่าพรุ่งนี้หรอกหรือ? ข้าต้องรอถึงพรุ่งนี้ถึงจะตาย

ไม่ได้ตาฝาด ไป๋อี้หย่วนรู้สึกตื้นตันใจจริง ๆ กำลังแอบร้องไห้อยู่

เมื่อก่อนไป๋อี้หย่วนเคยคิด หากตนเองต้องดับสูญไปจริง ๆ ไม่รู้ว่าบรรดาสหายของเขาจะรู้สึกเช่นไร?

คนที่มาไว้อาลัยตน จะพูดอะไรกับตนบ้างนะ?

ตอนนี้เขาสัมผัสได้ด้วยตัวเองแล้ว

นึกไม่ถึงว่าสหายของเขา จะโศกเศร้าเสียใจกันถึงเพียงนี้

อีกทั้งยังได้ทำความรู้จักผู้คนใหม่อีกมาก ใครที่จริงใจ เขาก็แอบมองเห็นอยู่ไม่น้อย

เฮ้อ เพื่อไม่ให้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ต้องเสียใจเกินไป ดูท่าต่อไปเขาคงต้องรักชีวิตตนเองให้มากกว่านี้เสียแล้ว

ขณะกำลังคิด ไป๋อี้หย่วนก็เห็นเย่ชิงเหยียนเหลือบมองตนด้วยสีหน้าไร้อารมณ์แวบหนึ่ง